Zomer 2013

Het is nu ruim 5 maanden geleden dat er brand was in het Kattenbos.  

De meeste katten zijn teruggekomen van hun opvangadressen en het normale   dagelijks leven is weer op gang gekomen.

De afgelopen maanden is door een aantal mensen keihard gewerkt om deze tijdelijke opvang te realiseren. Er moesten bomen geveld worden wat mij zeer aan het hart ging maar al gauw bleek dat deze bomen , voornamelijk essen , al aangetast waren door de essenziekte en toch geveld hadden moeten worden binnen een paar jaar.   Bergen zand werd geleverd voor onder de woonunit. De mevrouw van de zandlevering heeft een iets andere berekening gemaakt van 10 cm zand op 120 m2 zodat we nu op 40 cm erg hoog zitten.   De woonunit moest op het oude adres uit elkaar gehaald worden een moeilijke klus waar 2 mensen 1 dag mee bezig geweest zijn.   Daarna moest de woonunit vervoerd worden.   Een kostbare en moeizame klus , nog bemoeilijkt omdat het vanaf de openbare weg over de sloot heen getild moest worden. Weliswaar door een kraan , maar toch , het zijn enorme kolossen die woononderdelen.

Toen de woonunitonderdelen geplaatst waren moesten de onderdelen weer aan elkaar gemaakt worden.   Het was op dat moment bitter koud , Enexis nam de tijd om de elektriciteit aan te sluiten – 10 weken bleken nodig te zijn om een gat te graven , en de hoofdleiding aan te sluiten op de noodvoorzieningskast - . Het aansluiting voor water hetzelfde verhaal , behalve dat we nu zelf het gat moesten graven boven de hoofdleiding , dus iedereen die hielp moest regelmatig even naar binnenkomen om bij het ene kacheltje dat op het noodaggregaat aangesloten was , de handen te warmen en iets warms te drinken.

Een installateur moest komen om elektriciteit , afvoer en water voorzieningen aan te sluiten.

De elektriciteitsvoorzieningen waren verouderd , voldeden niet meer aan de huidige normen en aangezien ik niet nog een keer een brand mee wilde maken , is alles vernieuwd.

Binnen moest alles woonklaar gemaakt worden. Overal moest zeil gelegd worden en de spullen die mensen geschonken hadden konden uit de opslag gehaald worden. Bianca   , die al die weken de inzameling geregeld heeft en werkelijk overal spullen is gaan ophalen en Heleen die veel spullen in opslag had , reden af en aan om de spullen te brengen. Wat een mooie en nuttige dingen waren daarbij.   Ik zag ze toen voor het eerst en was regelmatig ontroerd wat mensen geschonken hadden.

Helaas weet ik absoluut niet precies wie alle gulle gevers waren maar ik hoop dat op de foto’s die ik ga plaatsen mensen hun giften herkennen en daarmee weten   dat hun spullen een goede bestemming gekregen hebben en dat we er heel blij mee zijn. Dank U wel allemaal !!!

Terwijl we bezig waren was het huis nog steeds niet afgebroken – steeds te koud – dus toen eindelijk de voorzieningen aangesloten werden – wat een luxe stromend   water uit de kraan !!!! – konden de katten nog niet terug komen vanwege de herrie en onrust die het afbreken met zich mee zou brengen.   En dat was het uiteindelijk ook , een enorme herrie.   Het huis gaf zich niet zo maar gewonnen.

Het was een moeilijke week voor mij , die week dat ze met het afbreken bezig waren.

Uiteindelijk zaten in die resten die zo respectloos in de grote bakken gekiept werden , mijn 10 poesjes waar ik nooit afscheid van heb kunnen nemen .

En nu zijn bijna alle poesjes weer terug van hun opvangadressen en is het normale leven weer op gang gekomen.   Hoe ziet dat normale leven in deze noodopvang eruit ? Het leek me leuk om daar verslag van te doen.

Een willekeurige dag in Het Kattenbos.   4 juni , wereld ‘hug your cat day’   grappig !!

Om 6 uur staat Carlito naast mijn bed tegen me te gillen.   Hij is doof , en dove katten hebben een enorm stemgeluid. Als hij vind dat het te lang duurt voor ik eruit kom gaat hij over me heen lopen en probeert hij de dekens van me af te krabbelen.   Vanuit een slaperige ooghoek zie ik langs de randen van de rolgordijnen dat de zon schijnt. Ha !!! de zon , daar gaan we van genieten vandaag.

Ik sta op , doe de deur open en zie een heel aantal poesjes al in de zon zitten. Zoals iedere morgen roep ik luidkeels   "Goedemorgen allemaal"  wat voor een aantal het startsein is van “het eten komt eraan     we gaan haar gauw even helpen".

De poezen krijgen hier al zo’n 12 jaar voornamelijk Barf / vers vlees voer.   Het wordt speciaal voor katten gemaakt   , zit in bevroren rollen en de avond tevoren heb ik het uit de diepvries gehaald om op kamertemperatuur te komen.

Per dag gaat zo’n 5 tot 8 kilo vlees in de kattenmaagjes.   Alles gaat op stenen schoteltjes , ik gebruik geen plastic bakjes want veel katten krijgen een soort acne onder hun kin van het plastic en ze zijn beter plaatsbaar en schoon te krijgen in de afwasmachine.   Ik deel de schoteltjes zowel binnen als buiten uit en de katten vinden het vlees heerlijk.   Door het Barf principe krijgen ze alles binnen wat ze nodig hebben.   Maar natuurlijk krijgen ze ook brokjes.   Al vele jaren geef ik Carocrox omdat ik ontdekt heb dat ze daar geen blaasgruis van krijgen en er geen graan in zit. Katten mogen eigenlijk helemaal geen graan hebben. Er zit echter wel rijst in en daarom ben ik langzaam aan het overschakelen naar Orijen waar helemaal geen graanproducten in zitten. Als natvoer gebruik ik ook produkten zonder graan en zonder suiker. Zoals BioYarrah. Bevalt prima. Binnen en buiten zet ik de bakken brokjes neer en geef schoon water in schone bakjes. Niet alle poesjes zijn  even dol op het verse vlees en voor hen maak ik het natvoer klaar. Iedereen zit heerlijk te eten en al gauw zijn een groot aantal bakjes leeg.   Wel fijn want het wordt warm vandaag en dat is niet zo goed voor dat verse vlees.   Het loopt intussen al tegen negenen en dan komen de vrijwilligers.

Vandaag komen er 4.   Deze vrijwilligers werken hier al 16 en 14 jaar , hebben alle ontwikkelingen meegemaakt   , kennen alle katten en hebben allemaal hun vaste werkzaamheden.

Ik zet koffie en vandaag is het heerlijk buiten zitten voor het werk begint. De vogels houden een concert en verder is het heerlijk rustig. Eigenlijk zou iedereen wel willen blijven zitten , heerlijk in de zon , hier en daar een poesje op schoot en we refereren aan de bittere kou die we geleden hebben.

“Wat hebben we het goed nu en wat heerlijk dat alle poesjes hier weer rondlopen. Het was vreselijk hier toen alle poezen nog niet terug waren “zegt Willem voor de zoveelste keer deze week. Ook Willen kent het Kattenbos al 14 jaar alleen maar met   rondlopende poezen die hem in de weg lopen bij het poetsen , de waterbakken uit zijn handen koppen of het emmertje waarin het sop zit om alle eetplekken schoon te maken , inspecteren of omgooien.

We kunnen het allemaal beamen. Het was gewoon tegennatuurlijk deze plek zonder de rondlopende poezen.

Uiteindelijk moeten we allemaal weer aan het werk. De grote kattenbakken buiten met wit zand moeten uitgeschept worden en geïnspecteerd moet worden of ze niet ook ergens anders hun behoefte hebben gedaan want dat mag niet blijven liggen.

Binnen staan ook heel veel kattenbakken en ook daar wordt goed gebruik van gemaakt dus moeten ze allemaal verschoond worden. Tja , wat je erin stopt , komt er ook weer uit !

De woonunit is fantastisch. De woonkamer is ruim 5 bij 6 meter groot en er staan nu ruim 50 mandjes en ligplekjes , klimpalen enz. De keuken is 3 bij   6 meter en natuurlijk staat het daar ook vol met mandjes . De 3 slaapkamers zijn ook helemaal voor de poezen ingericht inclusief 2 grote hangmatten maar daar weten ze nog niet zo goed raad mee. Nu alle poezen gewend zijn hebben ze ook allemaal een eigen plekje.   De schuwste zitten in de 2 achterste slaapkamers. Ik mag dat eigenlijk niet weten maar als ik ’s nachts wel eens naar de wc ga dan zie ik ze of liggen in een mandje of ze lopen weer snel naar buiten.

1 ruime slaapkamer is door de iets minder schuwe in bezit genomen en daar staat ook een ruime kooi waar Aubergientje , ons suikerpoesje ,    2x per dag even in moet om te eten voor ze haar insuline krijgt.

Laatst was er een wolkbreuk boven het Kattenbos die nogal lang duurde en werkelijk alle mandjes - ruim 100 - en alle andere plekjes lagen vol met poezen. Heerlijk om te zien. Ik hoef me werkelijk geen zorgen te maken mocht ik eventueel hier nog zitten komende winter , ze vinden allemaal een plekje binnen.  

Ik heb het geld dat gedoneerd is   door alle mensen , gebruikt om ligmandjes , krabpalen , kussentjes , eetbordjes en schalen enz., te kopen want we hadden wel veel gekregen maar we begonnen met niets dus er was heel veel nodig en er is nu voor iedere poes een eigen slaapplekje.

Ook medicijnen moesten opnieuw aangeschaft worden.   Harttabletten , astma medicatie , insuline , epilepsie medicatie , het zijn allemaal dure medicijnen.

Ik denk dat alle gulle gevers zich wel kunnen vinden in deze besteding van het geld. Ieder poesje ligt nu heerlijk in een donatie en een groot aantal krijgt levensreddende medicijnen van het geld.

Toch hebben ze ook buiten heel wat plekjes.   Het is wel niet zo’n groot terrein als vroeger , dat was 5000m2 , maar binnenkort gaan we een flink stuk erbij betrekken. Daar was tot nu toe geen tijd voor omdat de huidige ren prioriteit had i.v.m. het snel terugkomen van de poesjes. En later krijgen ze natuurlijk weer hun hele terrein terug.

Zelf probeer ik de dagen o.a. te besteden aan het weer opbouwen van de administratie. Een hele klus want de eerste weken   , toen ik geen elektriciteit en dus ook geen internet had , zijn vrij chaotisch alle binnengekomen reacties op verschillende manieren opgeslagen en nog steeds niet zonder veel speurwerk naar bijbehorende programma’s te openen.   Plus dat het hele financiële jaarverslag van vorig jaar - dat was net klaar - verloren is gegaan en weer opnieuw gemaakt moet worden.

Maar ook de medische zaken gaan door. Boelie heeft intussen zijn oogleden correctie gehad - hij had entropion aan beide oogjes - en kan nu weer helder de wereld inkijken en zijn taken als directeur weer bijna   helemaal op zich nemen. Venus had ineens middenoorontsteking   - niet door oormijt ze had schone oortjes - en is een moeilijke patient. Ze wil absoluut niet aangeraakt worden.

Regelmatig komt mijn dierenarts langs.   Alle hart en astma patientjes worden dan weer geluisterd en de oudere katten gevoeld op vergrootte schildklier. Mijn beide dierenartsen kennen alle katten bij hun naam , weten van hun levensloop en ziekte geschiedenissen. 1 van hen komt hier al 13 jaar voor de controles zodat ik nooit met hen hoef te slepen naar de praktijk wat weer veel stress bespaart. Voor operaties e.d. moeten ze natuurlijk wel naar de praktijk.   Beiden hebben enorm geholpen de afgelopen maanden. De eerste dagen hebben ze meegeholpen de katten te vangen en ze hebben allebei een aantal katten liefdevol thuis opgevangen al die maanden.. En de katten die ziek werden in de andere opvangen konden meteen naar de praktijk.

Ook komen nu weer regelmatig donateurs en adoptanten langs. Ik merk dat iedereen erg blij is te zien hoe de poesjes nu leven en hoe blij ze weer zijn.   Ik ben ook blij dat iedereen wel ziet hoe hard hier gewerkt is door een aantal mensen om het hier weer leefbaar te maken voor de poesjes.

Terug naar de dagelijkse gang van zaken.

Het hoogtepunt van de dag is   , begin van de avond , de Gourmet ronde.  

Al jaren krijgen alle aanwezige poezen een   toefje   Gourmet mousse op een vaste tijd. Ooit   , heel lang geleden , begonnen als een makkelijke manier om katten die medicijnen moesten hebben op een relaxte manier hun tabletten te kunnen geven bleek al gauw dat alle poezen het wel lekker vonden en dat het ook goed werkt met het geven van ontwormingspillen enz.

Als ik na mijn eigen maaltijd mijn bord naar de keuken breng komen ze al aanstormen. Letterlijk !!!

Hoe diep ze ook ergens aan het slapen waren , hun Gourmet alarm belletje werkt feilloos.

Ik krijg amper de tijd om alle verschillende pillen in de hapjes te stoppen en aan de poes te geven die het nodig heeft.   Oefening baart kunst   want het vergt heel wat oplettendheid om de brutaalste er van te weerhouden het hapje van een treuzelaar te pikken. Vooral Freddy , die iedere dag een harttabletje moet hebben is een enorme treuzelaar en onverstoorbaar smikkelt hij langzaam zijn toefje op terwijl ik met beide armen de andere poezen weg moet houden die het niet meer hebben van verontwaardiging bij zoveel getreuzel. Maar het kan niet anders , Freddy is , zoals zoveel anderen hier , kopschuw , zelf een hand om te aaien , van voren richting zijn kopje , doet hem wegrennen.

Maar dit ritueel heeft nog meer   voordelen. De hele schuwe poezen worden op een gegeven moment toch nieuwsgierig en gaan vanaf een afstandje kijken wat er allemaal voor spannends gebeurt.

Ik maak dan een klein balletje en gooi het naar ze toe. Ik heb in de loop der jaren wel geleerd om gericht te mikken want het kwam regelmatig voor dat het precies op hun neus belandde en dan kwamen ze dagenlang niet meer kijken. Maar het heeft in de loop der jaren er wel voor gezorgd dat de schuwe katten steeds dichterbij komen , steeds meer vertrouwen krijgen en al net zo hard aan komen rennen als het gourmet tijd is. En zo kan ik ook goed zien of iedereen wel in orde is. Immers een poes die niet komt , of wel komt maar geen zin in het hapje heeft , daar is iets mee. Het is overigens wel de 2de controle op een dag , ‘s middags krijgen ze allemaal en paar snoepjes en natuurlijk letten we de rest van de dag ook goed op of iedereen wel in orde is.

Daar hebben ze ons uiteindelijk ook voor aangenomen , toch ?

Nu alle poezen weer hier zijn en ik zie hoe blij en gelukkig ze zijn , ik zie dat ze weer veel spelen en goed eten , ben ik weer redelijk gelukkig.   Gelukkig met een donker randje. De uren tijdens de brand dat ik probeerde de poezen te redden , de nachtmerrie met de zieke poezen die erna volgde , het blijft in mijn hoofd en gedachte zitten en zorgt nog steeds voor slapeloze nachten en enorme huilbuien. Dat zal wel zo blijven denk ik.

Dit is natuurlijk maar een beknopt verslag van de bezigheden hier , er zitten heel wat werkzaamheden in het soepel draaiende houden van een opvang , maar daar hebben de poezen geen weet van. Die liggen lekker te slapen en vinden het heel vanzelfsprekend dat ze op tijd hun eten krijgen , alles iedere dag weer schoon is en dat ze geknuffeld worden en aandacht krijgen. En dat is maar goed ook. Ze wonen hier om geen stress meer te hebben zoals in hun leven voor ze hier kwamen.   En dat het voor hen anders uitpakte door de brand , proberen we hen zo veel mogelijk te laten vergeten door weer rust en regelmaat in hun leven te brengen.   En   liefde , heel veel liefde en aandacht !!!

Liefs,

Lenička

  

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

A. Spiering | Antwoord 23.03.2014 11.45

Zou bovenstaand verhaal liever in tweeën gesplits zien.
Veel te lang.
Het stuk over het voer is heel nuttig. Maar denk dat de meeste hier niet aan toe komen.

Monika V | Antwoord 15.10.2013 13.44

Dear Lenicka, send U big hugs, I was offline many months. Kattenbos looks so nice again!!! U are a true rescuer who NEVER gives up! LUV U !

Wendy | Antwoord 16.09.2013 01.22

Beste allemaal, Heeft het kattenbos nog baat bij de facebookpagina ivm donatie"s? Zo nee, dan wil ik hem verwijderen. Mvgr, Wendy van den Berg

Ria van Ee | Antwoord 01.09.2013 19.42

Dag Lenicka, Wat een fantastisch gezicht al die gezonde en gelukkige poezen in die voor hen nu weer vertrouwde omgeving. Veel succes en verdiende rust. Ria

Anneke Andries | Antwoord 14.08.2013 16.13

hoop dat het weer helemaal goed komt!!

Helen | Antwoord 13.07.2013 11.53

Wat fijn, dat alle katten weer terug zijn en dat ze samen spelen.
Daar doe je het voor.....
Ik neem mijn petje af!!

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

30.03 | 13:39

Inderdaad , voor die tijd was er amper leucose in Europa. Uw fokker heeft wrch. een fokkat uit Amerika gehaald , daar heerste het al langer. Het virus komt van

...
30.03 | 13:38

wilde katachtigen maar in de US mochten en mogen die als huisdier gehouden worden met alle gevolgen vandien. Stuur Uw verhaal s.v.p. op!!
info@kattenbos.nl

...
30.03 | 13:37

FeLV komt bij raskatten nog veel voor als ze bij broodfokkers of via Marktplaats gekocht worden. Bonafide erkende fokkers verkopen allang geen besmette katten

...
30.03 | 13:36

meer, zij testen de katten en fokken niet door met afwijkingen. Maar ja , die katten zijn natuurlijk duurder dan de koopjes op Marktplaats !! En zo houden we de

...
Je vindt deze pagina leuk